معـ ـبر

#جهان_وطن

معـ ـبر

#جهان_وطن

سوگند به مَعبر،
که زمین است. و منِ انسان، مأمور عبور از خطرهای آن.

و سوگند به پنجره یِ چوبـی،
آن هنگام که به سویِ خنده هایِ کودکانه باز می شود.


فصل اولِ زندگیِ من روی زمین، تمام شد.
فصلِ اول، بیست و نه ژوئن بود.
فصلِ اول، شناختنِ آغاز بود.

حالا، فصل دوم شروع شده است.
فصلِ دوم، طیِ مسیر است. مسیری به سمتِ خطر، برای گذشتن از خطر. مسیری به سمتِ باز کردنِ معبر، برای عبور از معبر. مسیری به سمتِ پنجره یِ چوبی که باز می شود به سویِ دیدن خنده های کودکانه. برای لمسِ آرامش، و امنیت. و امنیت. و امنیت.
اما،
برای آن، باید تلاش کرد.
فصلِ دوم، تلاش است.

۲۵ مطلب در مهر ۱۳۹۶ ثبت شده است

بسم الله

در هوای سردِ خوابگاه هم می شود آمد نشست پشت سیستم های اتاق مطالعه و در این وبلاگ غریب، چیزی نوشت. می توانم از برنامه ی درسی ام تا دوشنبه ی آینده بنویسم. یا از سفر مامان و خواهرها به مشهد و جاماندنم. یا از دوستانِ هم اتاقی ام که خنده هایشان شب ها صدای تذکر دانشجوی دکترای اتاق بغلی را درمی آورد. یا از دستکش های قرمز زهرا که حالا در دست های یخ زده ام است و دوستش دارم. یا از تئاتر خاتون که امشب قرار است ببینیم. یا از فهیمه ی عزیزم، نویسنده ی زلف هندو، که من را لایقِ صحبت هایش می داند و همچنین مورد اعتماد برای کارهای دانشگاهی اش. یا از تعمیراتی های مردِ خوابگاه که مفهوم خوابگاه دخترانه را مخدوش کرده اند. یا هم از خودِ خودم بگویم. خودِ خودی که دلتنگ نوشتن است. و تازه از امروز دوباره طعم نوشتن با تق تقِ کیبورد را دارد می چشد و خوشش آمده و می داند که قصد کرده باز هم بیاید بنویسد. شاید در صبحی سرد، یا عصری خواب آلود و یا هم شبی شلوغ از کتاب ها و جزوه ها و تحقیق ها. می نویسم، باز هم. راستی، من به فانوسم رسیدم. و چه زیباست داشتن فانوس، و زیباتر، فانوس شدن. شدن. شدن. شدن. شدن. شدن. شدن. شدن. شدن.

۲۷ مهر ۹۶ ، ۱۵:۱۵
ف. ن
بسم الله

بغض داشتن من بعد دیدن انیمیشن your name کاملا طبیعی ست.
۱۱ مهر ۹۶ ، ۲۲:۴۹
ف. ن
بسم الله

عربستان سعودی دارد کاری می کند که همه ی آن هایی که برای تحقیر لفظ ملخ خوار را استفاده می کردند، به او ایمان بیاورند. و امان از بی بصیرتی ما مردم که به تلنگری بندیم برای لغزیدن. حالا موج جدیدی شروع می شود از کوبیدن قوانین آزادمنشانه ی سیستم عربستان بر سر نظام ایران. و سیستم عربستان روز به روز من را از خودش ناامیدتر و به سرانجام وعده داده شده ی خداوند، امیدوارتر می کند. وعده ی خدا حق است. و سیستم عربستان برگشت پذیر نیست. و حکومت عربستان، لایق امانت داری نیست. و عربستان، شکست خواهد خورد.
توکلت علی الله

۱۱ مهر ۹۶ ، ۱۳:۲۶
ف. ن
بسم الله

از خوب ها و خوبی های این روزها برایم، می تواند ثبت نام در وبینار خشت اول باشد که سخت مشتاقم جلسه را ببینم و استفاده کنم. کارآفرینی از برنامه های زیبا و شگفت انگیز زندگی من است که حتی با فکر کردن به آن، انرژی میگیرم و جدی تر به خوب زندگی کردن فکر میکنم. به اینکه هیچوقت شخصیتم را سرکوب نکنم و به ویژگی هایش احترام بگذارم. مثل ویژگی رهبری یک گروه که در من نهادینه شده. از آقای کاوش حسین تبار هم بسیار ممنونم که لطفشان را از مشتاقان عرصه ی کسب و کار دریغ نمی کنند.
۱۰ مهر ۹۶ ، ۲۲:۰۶
ف. ن
بسم الله

در عاشورای امسال امام حسین علیه السلام، سرم گرمِ کارهای خوابگاه بود. و خدا میداند در نبرد زمان فرمانده، مشغول کدام دغدغه ی زمینی ام. آه از انسان بودنم.
۰۹ مهر ۹۶ ، ۲۳:۱۰
ف. ن
بسم الله

در فیلم "حقیقت" می گویند؛ بلاگرها به فلان مورد اشاره کرده اند. همین اشاره که یادم نمی آید خوب بود یا بد، باعث جذاب تر شدن ادامه فیلم شد. آن هم مسئله ای مانند رسواییِ نظامیِ یک رئیس جمهور. حالا ما، بلاگرهای ایرانی، چقدر قابلیت مسئله ساز بودن داریم؟ سوال و جوابمان کجاست؟ پیگیر بودنمان چه شد؟ هیچ. ما فقط از بلاگر بودن خاطرات روزانه و شعرهای عاشقانه را فهمیدیم. و ما، باز هم بد تقلیدکننده ای هستیم، و اشتباه برداشت کننده ای.
۰۸ مهر ۹۶ ، ۰۱:۱۹
ف. ن
بسم الله

گاهی می شود که دلت پر از حرف است و حتی چند کلمه ای از آن، بیرون میریزد اما کسی را پیدا نمیکنی صاف و مستقیم کلمه ها را کفِ دستش بگذاری‌. گاهی روزها این حال و احوال سراغت می آید و گاهی شب ها. و امان از شب ها‌. اصلا امام حسین علیه السلام را هم با تعداد اندکی یار، در شب تنها گذاشتند. چه راز خوفناکی دارد، شب. عجیب است، شب. غریب است، شب؟ نه غریبی در، شب. غریب و دستت از همه جا کوتاه. اما چه سخن ناروایی. عباس ابن علی حتی در روز هم دستش از همه جا کوتاه شد. چه غریبانه وقتی ست این شب و روز، به خصوص که عطر محرم الحرام بگیرند.
۰۸ مهر ۹۶ ، ۰۱:۰۶
ف. ن
بسم الله

امام حسین علیه السلام بی شک جوابِ حسینی بودنت را می دهد. درجه دارد و مراتب. برای مثال می تواند آنقدر امام شود و دست گیر، که بگذارد در همین ایام و با چشم های پف کرده از گریه و چادر خاکی شده از طی کردن کوچه ها و روسریِ مشکی به سر، عاشق شوی. عاشقِ سربازش.
۰۸ مهر ۹۶ ، ۰۰:۵۶
ف. ن
بسم الله

من چیزی ندارم که با آن بخواهی با بدست آوردنم از من سوء استفاده کنی. تنی دارم که همه ی دخترها دارند. جلوه ای دارم که دارند. پس اگر نیتت این است به خودت زحمت نده.
اگر میخواهی مبارزه کنی، من را انتخاب کن. تا همراهِ هم آشپزی کنیم و کتاب بخوانیم و شهید شویم.
۰۸ مهر ۹۶ ، ۰۰:۲۵
ف. ن
بسم الله


عشقت به حسین زیاد باشد. زیادتر از من. که زودتر از من تنت و خانه مان را سیاه پوش کنی.
۰۷ مهر ۹۶ ، ۱۹:۴۶
ف. ن